نسخه اولیه «راهنمای طراحی و ساخت خانههای کودکان و نوجوانان بیسرپرست و بدسرپرست» در مؤسسه خیریه کارساز ارائه و بررسی شد؛ پژوهشی که از یک نیاز عملی در اجرای پروژههای کارساز شکل گرفت و قرار است مبنایی برای طراحی دقیقتر این مراکز باشد.
به گزارش روابطعمومی مؤسسه خیریه کارساز، طراحی محل نگهداری کودکان تنها به تأمین فضاهای ساختمانی محدود نمیشود. تعداد تختهای هر اتاق، برخورداری از کمد و فضای شخصی، دسترسی به حیاط، ایمنی محیط و نحوه تفکیک فضاهای اداری از بخشهای زندگی، میتواند بر امنیت، کرامت و کیفیت زندگی کودکان تأثیر بگذارد.
ایده تدوین این راهنما در جریان مشارکت کارساز در ساخت و تجهیز یک مرکز نگهداری از کودکان ۳ تا ۶ سال شکل گرفت. با وجود اجرای موفق این پروژه، کارساز در فرایند طراحی با نبود یک راهنمای جامع و کاربردی روبهرو شد که بتوان براساس آن، همه نیازهای سازهای، ایمنی، روانی و اجتماعی کودکان را به الزامات مشخصی برای معماران و مجریان تبدیل کرد.
بر همین اساس، کارساز در سال ۱۴۰۴ این طرح پژوهشی را تعریف کرد تا مجموعهای منسجم از اصول و الزامات طراحی در اختیار معماران، مجریان و مؤسسات فعال در این حوزه قرار گیرد. این راهنما میتواند هم در پروژههای آینده کارساز و هم در ساخت یا بازطراحی مراکز نگهداری از سوی سایر مؤسسات مورد استفاده قرار گیرد.
در این نشست، نتایج سه مرحله پژوهش شامل بررسی منابع و استانداردهای داخلی و بینالمللی، شناخت وضعیت موجود و نیازهای ذینفعان و تدوین اصول و الزامات اولیه طراحی ارائه شد.
مکانیابی مراکز در بافتهای مسکونی امن و نزدیک به امکانات شهری، تفکیک فضای اداری از محیط زندگی، اختصاص کمد و قلمرو شخصی به هر کودک و فراهمکردن دسترسی روزمره به حیاط، از پیشنهادهای مطرحشده در این راهنماست. ایجاد فضاهای مهارتآموزی و واحدهای نیمهمستقل برای آمادهسازی نوجوانان در آستانه ورود به زندگی مستقل نیز در این سند مورد توجه قرار گرفته است.
اصول طراحی در این راهنما برای سه گروه سنی ۳ تا ۶ سال، ۷ تا ۱۲ سال و ۱۳ تا ۱۸ سال بهصورت جداگانه تنظیم شده است؛ زیرا نیازهای یک کودک خردسال در زمینه ایمنی و مراقبت، با نیازهای یک نوجوان به حریم شخصی، مهارتآموزی و استقلال یکسان نیست.
این جلسه نخستین مرحله نقد و بررسی طرح بود. نسخه اولیه پس از دریافت و اعمال دیدگاههای کارشناسان تکمیل میشود و با هدف کمک به تدوین ضوابط و تصمیمهای آینده، در اختیار مؤسسات فعال، تصمیمگیران و قانونگذاران قرار خواهد گرفت.
این پژوهش بخشی از رویکرد خیر مؤثر کارساز است؛ رویکردی که تلاش میکند تجربههای اجرایی را به دانش قابلاستفاده تبدیل کند و راهحلهایی ارائه دهد که امکان بهرهگیری از آنها برای سایر فعالان حوزه نیکوکاری نیز وجود داشته باشد.
انتهای خبر/.
