نشست بررسی گزارش «آیندهپژوهی اقتصادی، اجتماعی و جغرافیایی جزیره مینو» با هدف تحلیل ظرفیتهای توسعه، شناسایی مسیرهای اشتغال پایدار و بررسی اولویتهای مهارتی این منطقه برگزار شد.
به گزارش روابطعمومی مؤسسه خیریه کارساز، این گزارش در ادامه یک مطالعه جامع آیندهپژوهی درباره استان خوزستان تهیه شده و در نسخه جدید، با تمرکز ویژه بر جزیره مینو، به بررسی دقیق و همهجانبه وضعیت اقتصادی، اجتماعی، جغرافیایی و ظرفیتهای توسعهای این منطقه پرداخته است. این مطالعه با اتکا به جدیدترین دادههای آماری و مطالعات میدانی، تلاش میکند تصویری روشن از آینده اشتغال، مهارت و زنجیرههای ارزش منطقه ارائه دهد.
در این گزارش، جزیره مینو با جمعیتی حدود ۱۲ هزار نفر و ۱۵۰۰ خانوار، منطقهای با ظرفیتهای متنوع اما کمتر بالفعلشده معرفی شده که اقتصاد آن عمدتاً بر کسبوکارهای خرد و غیررسمی استوار است. بر همین اساس، حوزههایی مانند باغداری، لجستیک، دامداری، آبزیپروری و گردشگری بهعنوان رستههای مزیتدار اشتغال شناسایی شدهاند.
رویکرد اصلی این مطالعه، ایجاد پیوند میان «مهارت»، «بازار» و «زنجیره ارزش» است؛ بهگونهای که آموزشهای مهارتی بتوانند مستقیماً به اشتغال پایدار و توسعه اقتصادی منطقه منجر شوند. در همین راستا، راهبرد پیشنهادی گزارش بر طراحی بستههای آموزشی مرحلهای، کمهزینه و متناسب با نیازهای واقعی منطقه استوار است؛ آموزشهایی که قابلیت اجرا در کوتاهمدت داشته باشند و شکاف میان آموزش و بازار کار را کاهش دهند.
کارساز تهیه اینگونه اسناد را بخشی از مسئولیت خود در حوزه «اندیشه و مستندسازی» میداند. این مؤسسه معتقد است توسعه جوامع محلی بدون مطالعه، شناخت دقیق و اتکا به اسناد پشتیبان، میتواند به اقداماتی کماثر یا حتی ضدتوسعه منجر شود. به همین دلیل، تلاش میشود پیش از هر مداخله اجرایی، تصویری دقیق از ظرفیتها، نیازها، اولویتها و آینده محتمل مناطق هدف ترسیم شود تا تصمیمگیریها بر پایه شواهد و تحلیلهای معتبر انجام گیرد.
این گزارش میتواند بهعنوان یک سند پشتیبان برای نهادهای دولتی، گروههای مردمی و مجموعههای توسعهمحور مورد استفاده قرار گیرد تا در طراحی برنامههای اشتغال، مهارتآموزی و توسعه محلی، اولویتهای واقعی منطقه و روندهای آینده را در نظر بگیرند.
نسخه نهایی این گزارش قرار است در نشستهای تخصصی با حضور مسئولان و کارشناسان مرتبط ارائه و بررسی شود. کارساز امیدوار است یافتههای این مطالعه بتواند به بهبود سیاستگذاریها، طراحی مداخلات مؤثرتر و توسعه پایدار در مناطق کمتر برخوردار کمک کند.
انتهای پیام /.
