تجربههای جهانی و یافتههای روانشناسی محیطی نشان میدهد که کیفیت فضاهای زندگی کودکان، بهویژه کودکان بدون سرپرست، تأثیر مستقیم و عمیقی بر رشد هیجانی، هویتی و اجتماعی آنها دارد. با این حال، در بسیاری از مراکز نگهداری داخل کشور، استانداردهای معماری، روانشناسی و نیروی انسانی بسیار حداقلی و ناکافی هستند و نمیتوانند نیازهای واقعی کودکان را پوشش دهند. نبود یک دستورالعمل جامع باعث شده بسیاری از خانهها در فضاهای نامناسب و غیراستاندارد شکل بگیرند و حتی زمانی که قرار است ساختمانی جدید ساخته شود، معیار روشن و علمی برای طراحی وجود نداشته باشد.
کارساز بر آن شد تا پژوهشی دقیق، تخصصی و مبتنی بر نیازهای واقعی کودکان و کارکنان انجام دهد تا مبنایی معتبر برای اقدامات آینده شکل بگیرد. که نتایج این پژوهش در اختیار سایر خیریهها نیز قرار خواهد گرفت.