در بسیاری از مناطق کشور، گردشگری تنها بهعنوان یک فعالیت اقتصادی محدود دیده شده و نقش آن در توسعه جامعه محلی کمتر مورد توجه قرار گرفتهاست. این در حالی است که تجربه کشورهای مختلف نشان میدهد گردشگری بوممحور یکی از موثرترین ابزارها برای ارتقای اقتصاد محلی، حفظ فرهنگ، تقویت هویت و افزایش تابآوری اجتماعی است.
این معضل در طرحهای گردشگری استان خوزستان نیز دیده شدهاست. با وجود جاذبههای تاریخی، فرهنگی، طبیعی و مرزی، استان خوزستان تاکنون فاقد یک چارچوب سیاستی بوده که نشان دهد چگونه میتوان از ظرفیتهای گردشگری آن برای توانمندسازی جوامع محلی استفاده کرد. همین خلأ، ضرورت انجام پژوهشی را برجسته میکند که گردشگری را نه صرفاً یک صنعت، بلکه مسیر توسعه محلی و اجتماعی بداند.